czacha


czacha
Głowa
Eng. The head

Słownik Polskiego slangu. . 2012.

Look at other dictionaries:

  • czacha — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. czasze, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} głowa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ogolić sobie czachę. Uderzyć kogoś w czachę. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czacha — ż III, CMs. czasze; lm D. czach posp. «głowa» Rozbił sobie czachę. Uderzyć się w czachę …   Słownik języka polskiego

  • mieć pod czachą — Być sprytnym, mąrym, lub inteligentnym Eng. To be smart, clever, or intelligent …   Słownik Polskiego slangu

  • czaszka — ż III, CMs. czaszkaszce; lm D. czaszkaszek 1. «głowa, także sklepienie głowy od czoła do karku» Łysa czaszka. 2. «szkielet głowy kręgowców połączony stawowo z kręgosłupem, składający się z mózgoczaszki i trzewioczaszki» Pęknięcie podstawy czaszki …   Słownik języka polskiego